Hoe via twitter een droom uitkwam

9 juli 2015

Tweet

‘Ik zoek dus een super goeie fotograaf die ons kasteel met hoge, grote en met soms slecht verlichte ruimtes bloed mooi kan fotograferen. #dtv’ Deze tweet van Sandra de Greeff, kasteeldame van het Duitse kasteel Schloss Moehren,  kwam in januari 2014 voorbij in mijn tijdlijn op twitter.

“Zoek niet meer, je hebt gevonden” dacht ik. Ik reageerde direct en hadden kort contact via twitter. Het leuke is,  dit kasteel ligt in een gebied waar ik met man en kinderen al eerder vakantie vierde. Tijd dus voor een persoonlijke mail, daarin kun je immers meer kwijt dan via een tweet. Zo hadden Sandra en ik een periode regelmatig contact via mail. Sandra vertelde over haar zoektocht, ik naar welke rol ik wel of niet daarin kon vervullen. Aangevuld met goede herinneringen aan onze vakanties in haar omgeving. Steden die zij ook nog niet kende en plekken die we allebei bezocht hadden. Het mooie van deze mailwisseling vond ik dat we allebei open en eerlijk naar elkaar waren. Het voelde vertrouwd, hoewel we elkaar nog nooit gezien hadden. Hoewel ik het soms best lastig vond om te wachten tot ik een ‘kom maar naar Duitsland’ kreeg, ik wilde namelijk zo graag, kon ik toch geduld bewaren. Ik had immers mijn best gedaan en als het komt, komt het…

Yes!!

En zo geschiedde! April 2015 vonden we een weekend waarin geen gasten in het kasteel waren én waarin de weersvoorspellingen dusdanig goed waren dat ik het aandurfde de reis van  650km (enkele reis) te maken om een dag te fotograferen. Zoals je weet, ik heb zon nodig om te kunnen fotograferen. In Nederland kun je nog wel een keer terug, dit was toch wat lastiger…

Vroeg op

Zondagochtend om 5.00 uur op, en een een uur later zat ik in de auto. Met wat kleine pauzes tussendoor stond ik 7 uur later voor de poort van het slot. Ik wist dat het mooi was, maar zo mooi! En het leukste was misschien wel, dat eenmaal binnen de poort het voelde of ik hier al jaren kwam en Sandra al jaren kende. We gingen gewoon door waar we gebleven waren via de mail. Het voelde nog steeds vertrouwd. Erg bijzonder!

Schloss Moehren Duitsland | Monumenten fotograaf Leontine van Geffen-Lamers

 

Extra ‘Grande Tour’

In de middag kreeg ik een super ‘grande tour’ door het kasteel en haar bijgebouwen. Sandra woont niet alleen in dit kasteel. Dat doet ze samen met man, kinderen en haar schoonouders. Het deel waar de schoonouders van Sandra wonen, is onder andere een soort van museum gemaakt. Prachtige gangen en mooie trappen. Verder op het terrein staan mooie vakantie appartementen en in de schuren zijn mysterieuze zolders… Wat een genot! Het mooie is ook, het kasteel ligt hoger dan het dorp, je hebt vanuit bijna elk appartement mooi uitzicht op het dal. Het fijne voor mij was dat ik een kijkje mocht nemen op plekken waar gasten niet mogen komen. Het is er te gevaarlijk (onder andere de zolders).

Schloss Moehren Duitsland | Monumenten fotograaf Leontine van Geffen-Lamers

Aan het werk

Maandagochtend, weer op tijd op, iets minder vroeg ;-), en hup aan het werk om gelijk de eerste zonnestralen te kunnen pakken die binnen één van de appartementen scheen. Terwijl Sandra bezig was met kussens op schudden, bloemenvazen op de goede plek zetten en kachels aan steken, kon ik fijn aan het werk om al dat moois te fotograferen. Sommige appartementen hebben we in twee keer gedaan. Omdat de zon eerst aan de ene kant binnen scheen en later op de dag aan de andere kant. Wel iets om rekening mee te houden. De hele dag knetterhard gewerkt, tijd voor pauze namen we nauwelijks. We hadden immers maar één dag om alle appartementen volledig te fotograferen. Maar oh, wat was het leuk! Voldaan van de mooie foto’s die ik kon maken schoof ik om 17.00 nog even aan voor het avondeten bij Sandra en haar gezin. Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Weer 650 km terug naar huis.

Nóg een keer

Vier weken later stapte ik weer in de auto op weg naar Schloss Moehren, dit keer nam ik naast mijn cameraspullen ook man en kinderen mee. En voor een hele week! Een hele week om nog meer te kunnen genieten van die prachtige omgeving en ook tijd om meer foto’s te maken. Dit keer van de buitenkant en de mysterieuze zolders.  Nog voordat we naar huis gingen vertelden de kinderen dat ze vaker willen gaan. Ik vind het goed, het is een prachtige plek en het was mooi om dit uiteindelijk dankzij twitter te mogen beleven. Het was een prachtig avontuur!

Hier vind je een selectie van de hoogtepunten op mijn site.

Wil je alle foto’s zien? Kijk dan op haar website.

 

 

4 thoughts on “Hoe via twitter een droom uitkwam

  1. Hoi Léontine.
    Wat een prachtig ontroerend verhaal. Het geeft precies weer hoe Sandra en haar gezin iedere gast ontvangen. Kan je raden hoe wij (haar ouders) het ervaren om op Schloss Möhren te zijn met de kids en kleinkids.
    Elke keer dat wij daar zijn komen we tot rust en kunnen de batterij weer opladen en genieten van de drie meisjes. Elke keer weer balen dat de tijd om is en weer naar huis moeten met de gedachten tot de volgende keer. Wil ook laten weten dat als er tijdens je verblijf ernstige medische dingen gebeuren je er ook niet alleen voorstaat. Op de kop van de ellende staat Sandra en die laat alles vallen om het zo goed mogelijk voor ieder te regelen. Dit uit ervaring.
    Begrijp dus de kreet van je kinderen dat ze weer terug willen, die drang hebben wij ook en gelukkig kan dit heel vaak.
    Misschien ontmoeten wij elkaar daar een keer ?
    Vriendelijke groet.
    W en J de Greeff

    1. Beste W en J de Greeff, dank voor uw reactie.
      Wat zult u trots zijn op uw dochter!
      Ik ben het helemaal met u eens.
      Wie weet zien wij elkaar daar inderdaad.
      Groeten, Léontine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *